PROWADZENIE:

Davit Baroyan – urodził się w 1992 roku w Erewaniu – Armenia, a od drugiego roku życia mieszka w Polsce. Od 2014 roku jest aktorem Teatru ZAR działającym przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Występuje w spektaklach: Armine, Sister ; Medee. O przekraczaniu ; Mojry; Anhelli. Skowyt; Archipelag Tadeusza Różewicza: Złowiony oraz w monodramie Trociny na podstawie powieści Krzysztofa
Vargi.

Jest pedagogiem na Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, uczy przedmiotu Kultura Ciała. Organizator i jeden z liderów międzynarodowego projektu i warsztatu teatralnego ZAR INTENSE.
Wraz z Teatrem ZAR miał możliwość występowania na międzynarodowych festiwalach teatralnych m.in. w Tokio, Rzymie, Sankt-Petersburgu, Oslo, Madrycie, Sibiu, San Francisco i innych.
Jest absolwentem dwóch edycji Akademii Teatru Alternatywnego ( 2012 r. i 2016 r.) oraz Dziennikarstwa i Animacji Kultury we Wrocławiu.

Współpracował z reżyserami teatralnymi – Hiroshim Koike (Kosmos, W. Gombrowicz), Leszkiem Mądzikiem (From Darkness to the Light), Danielem Jacewiczem (Apoteoza – Uczucie w
dźwięku) i Darkiem Kowcunem (Faust – 7 grzechów głównych, Ch. Marlowe). Epizodycznie występuje w filmach i serialach np. Rojst. Millenium, Zielona Granica, Komisarz Alex i inne.
Prowadzi warsztaty teatralne dla amatorów i profesjonalistów w Polsce i za granicą. W 2020 roku hobbistycznie wydał rapowy album – Balans. Obecnie pracuje nad nowym. Gra na gitarze, śpiewa, lubi podróże, naturę, szczere rozmowy i smaczną kuchnię.

„Wszystkie zajęcia przeze mnie prowadzone są skierowane do osób zainteresowanych pracą z ciałem i ruchem. Ponieważ ideą moich działań jest często „powrót do korzeni” , czyli umiejętności wykorzystywania – w jakimś stopniu zapomnianego – potencjału swojego ciała, doświadczenie aktorskie nie jest tutaj wymogiem. Mówiąc „powrót do korzeni” mam na myśli w jakimś sensie dzieciństwo, bo jako dzieci nie oceniamy siebie, jesteśmy elastyczni w ruchu, nie znamy granic wyobraźni, bawimy się głosem i życiem – bawimy się wszystkim co mamy i w pełni to wykorzystujemy, a mamy ciało, głos i emocje. Zatem praca którą proponuję jest niczym innym niż powrotem do dzieciństwa w formie teatru.”


ŚCIEŻKA CIAŁA: Zwolnij
Ścieżki są dodatkowo płatne i obowiązują zapisy tutaj: >>>Kliknij tutaj<<< To praktyczny warsztat podzielony na 2 segmenty – warsztat aktorski oraz trening budowania świadomości ciała. Oba te segmenty zespojone są jednym, głównym motywem – torem, po którym będziemy się poruszać, czyli – skondensowanym, spowolnionym do maksimum ruchem wypełnionym ćwiczeniami budującymi dramaturgię aktora, jego świat wewnętrzeny oraz świadomość ciała. Jednym z elementów dramaturgii aktora jest kreowanie tzw. maski-bez maski, czyli maski nie ukrywającej twarz aktora, ale maski, która wyraża uczucia aktora/bohatera/człowieka zgodnie ze słowami Jackuesa Lecoq'a: "Nosić maskę znaczy zmienić ciało zmieniając twarz tak, by odnaleźć esencję ekspresji." A więc zaczniemy aktywować tzw. maskę – bez maski, czyli konkretną, określoną, nieco wyolbrzymioną lub skarykaturyzowaną minę określającą stan wewnętrzy aktora. Drugim elementem zawartym w warsztacie wpływającym na dramaturgię aktora, to wzrok. Zgodnie ze stwierdzeniem, że widz podąża za wzrokiem aktora – to jedno, ale również aktor potrafi budować swój świat wewnętrzny na sile wzroku. Zatem będziemy odkrywać siłę wzroku oraz pracować ze wzrokiem jako punktem odniesienia i możliwoścą oparcia swojego balansu ciała na nim oraz ten balans regulować. Kolejnym elementem warsztatu to praca z wewnętrzym zegarem, a więc z czuciem czasu, co w konsekwencji daje ogromny rezultat w kontekście wyczuwania swoich działań i działań partnerów na scenie. Nie można zapomnieć, że aktor to myślenie abstrakcyjne i kreatywne, zatem szereg ćwiczeń zawartych w warsztacie Zwolnij to również naturalny proces pracy z wyobraźnią. Uczestnik będzie szukał najciekawszych rozwiązań scenicznych posługując się abstrakcyjnym myśleniem. Zwolnij to również trening mający na celu budowanie świadomości ciała, a co za tym idzie, dogłębna obserwacja swojego ciała, każdego mięśnia i oddechu. Technicznie rzecz ujmując, dopiero nadając ruchowi tempo minimalne, wykonując określone sekwencje ruchowe, jesteśmy w stanie przeanalizować ile pracy nasze mięśnie muszą wykonać, aby dana czynność nam się w ogóle udała.To nieodzowna możliwość pogłębiania precyzji ruchu, a co za tym idzie jakości ruchu. Esencją wszystkich wyżej wymienionych działań jest fakt, iż tego rodzaju praca daje możliwość wejścia na wyższy poziom koncentracji oraz jest doskonałym sposobem na dotarcie do głębin świata wewnętrznego. To zatrzymanie się w rzeczywistości automatyzmu, robotyzmu i prędkości. Ćwiczenia te są praktyczną refleksją nad otaczającym nas światem, idącą w kontrze do narzucanego nam tempa i rytmu. Wyznaczając swój tempo-rytm, zaczynamy dostrzegać więcej na zewnątrz i – co ważniejsze – w sobie.

WIĘCEJ GOŚCI 2025

Wiktor Niedzicki

1. Od bałaganu do porządku i z powrotem
– podróż do świata kryształów
2. Materiały inspirowane przez naturę

Julia Holeksa

Cześć! Nazywam się Julia i od 4 lat prowadzę i współtworzę Leśne Przedszkole w Brennej,które prowadzone jest przez Fundację Holistycznego Rozwoju. Z wykształcenia jestemnauczycielką wychowania